شعر تلخ | دکلمه ، متن ، تحلیل و معنی شعر

آنچه در ادامه مقاله می خوانید:

1- پادکست دکلمه شعر تلخ با صدای استاد محمدعلی حسینیان

2- پادکست دکلمه شعر تلخ با صدای احمد شاملو

3- ویدیوی دکلمه شعر تلخ

4- پادکست تفسیر و تحلیل شعر تلخ

5- متن شعر تلخ

دکلمه شعر تلخ

پادکست دکلمه شعر تلخ (با صدای استاد محمدعلی حسینیان)

پادکست دکلمه شعر تلخ (با صدای احمد شاملو)

متن شعر تلخ

پایِ آبله ز راهِ بیابان رسیده ام
بِشْمرده دانه دانه کلوخِ خرابِ او
.                                       برده بِسَر به بیخِ گیاهان و آبِ تلخ.
دَرْ بَرْ رُخَم مَبَنْدْ که غَمْ بستهْ هر دَرَم
دلخسته ام به زحمتِ شبْ زنده داریَم
.                                       ویرانه ام زِ هیبت آبادْ خوابِ تلخ
عیبم مَبین که زشت و نِکو دیده ام بَسی
دیدهْ گناهْ کردنِ شیرینِ دیگران
.                                       وز بی گناهْ دلشدگانیْ ثوابِ تلخ
در موسمی که خستگی ام می بَرَد زِ جای
با من بِدار حوصله، بگشای دَرْ زِ حرف
.                                       اما در آن نه ذرّهْ عتاب و خطابِ تلخ
چون این شنید بر سرِ بالینِ من گریست
گفتا: ₍₍کنون چه چاره؟₎₎ بگفتم: ₍₍ اگر رسد
با روزگارِ هجر و صبوری، شرابِ تلخ.₎₎